PRZYWÓDCA W KOŚCIELE, WYRZUTEK W ŚWIECIE
W grudniowym numerze PS pisaliśmy o Kościele jako oczywistym miejscu duchowego wzrastania i oddawania Bogu chwały przez chrześcijanina. W tym miesiącu w pewien sposób kontynuujemy temat Kościoła, tym razem zwracając uwagę na jego przywództwo i przywództwo różnych służb działających w Kościele. I nic dziwnego, że niemal we wszystkich tekstach pojawia się nasz Pan Jezus Chrystus jako wzór przywódcy. Dlatego też postanowiliśmy podkreślić to w tytule PS-a.
Pastor w felietonie rozpoczynającym ten numer zwraca uwagę na konieczność podległości Chrystusowi ze strony chrześcijańskiego przywódcy. Robert Byczkowski oraz ja postanowiliśmy podzielić się naszymi refleksjami po lekturze książki J. Oswalda Sandersa „Duchowe przywództwo”, wskazując najważniejsze naszym zdaniem cechy, które powinny charakteryzować przywódcę. Agata Maciołowska zwraca uwagę na konieczność posłuszeństwa przywództwu w zborze, cechę tak niepopularną dzisiaj w świecie. Także Mariusz Byczkowski podejmuje temat Jezusa jako wzoru, w każdej przecież sferze.
W wielu tekstach zwracamy uwagę właśnie na to, że przywódca chrześcijański musi legitymować się zaletami, które w świecie mogą być uznawane wręcz za wady i odwrotnie – to, co cenione w świecie, jawi się jako niedopuszczalne w charakterze chrześcijańskiego lidera. Wprost o przywództwie w zborze pisze pastor w tekście tak właśnie zatytułowanym.
O tych wadach i niebezpieczeństwach, czyhających na przywódców pisze J. Oswald Sanders we wspomnianej już ważnej książce i postanowiliśmy zamieścić cały, poświęcony im rozdział. Warto zapoznać się z innymi, bardzo wartościowymi tekstami autorstwa znanych twórców spoza naszego zboru.
Jarosław Wierzchołowski, redakcja
